Μέχρι σήμερα οι περισσότερο διαδεδομένες ποικιλίες που καλλιεργούνται στην χώρα μας είναι η Αμερικάνικη Texas και η Γαλλική ποικιλία Ferragnes (μη αυτογόνιμες), οι οποίες για πολλά χρόνια στήριζαν οικονομικά τον Έλληνα παραγωγό, με το πέρασμα του χρόνου βλέπουμε όμως τις ποικιλίες αυτές να παρουσιάζουν προβλήματα τα οποία δύσκολα αντιμετωπίζονται όπως είναι το Φουζίκοκο (fusicoccum – Phomopsis amygdale), πολίστιγμα (Polistigma ochraceum), η μονίλια (Monilia laxa) και ο μη μολυσματικός εκφυλισμός (non infectious bud failure) στην ποικιλία Texas.
Ένα από τα κριτήρια που θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη ο παραγωγός για την επιλογή της ποικιλίας με την οποία θα ασχοληθεί για τα επόμενα χρόνια είναι η αντοχή στο ψύχος κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Βλέπουμε Φυρανιά και Texas στην ανθοφορία και σε θερμοκρασίες κάτω των -2 C να χάνουν το 50% των άνθεων ενώ στους – 4 C έχουμε ολοκληρωτική καταστροφή.
Τα περισσότερα από τα παραπάνω προβλήματα στην ουσία έχουν λυθεί ή τουλάχιστον έχουν περιοριστεί κατά πολύ με την εξέλιξη και την δημιουργία νέων αυτογόνιμων ποικιλιών κατά βάση από Ισπανία η οποία είναι η τρίτη παραγωγός χώρα στον πλανήτη μετά την Αυστραλία με πρώτη την Αμερική και την περιοχή της Καλιφόρνια. Ισπανία η οποία σαν χώρα καλλιεργεί διπλάσια έκταση από την Αυστραλία αλλά τα περισσότερα χωράφια της είναι μη αρδευόμενα.
